Οι χαρακτήρες είναι μια σειρά σκίτσων που αποτελούν μια απλή παράθεση χαρακτήρων, αλλά και ένα σύστημα οπτικοποιημένων ιδεών. Κάθε σκίτσο λειτουργεί ως η καθαρή απόδοση μιας νοητικής σύλληψης, όπου η ένταση της στιγμής μετουσιώνεται σε μορφή. Η μορφολογία των έργων κινείται συνειδητά προς την αφαίρεση, ακριβώς επειδή ο στόχος δεν είναι η αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά η κωδικοποίηση της ιδέας.
Μέσα από τη μινιμαλιστική δομή και τις καθαρές γραμμές, το πρόσωπο απογυμνώνεται από το περιττό, αναδεικνύοντας την ουσία της έννοιας που φέρει. Με αυτόν τον τρόπο, το έργο παύει να είναι μια στατική εικόνα και μετατρέπεται σε έναν δυναμικό σημειολογικό φορέα. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει στις ιδέες να παραμένουν ευέλικτες και προσαρμόσιμες, αποκτώντας υπόσταση σε διαφορετικά ψηφιακά ή έντυπα περιβάλλοντα χωρίς να χάνουν τον πυρήνα τους.
Η σαφήνεια των εκφράσεων λειτουργεί ως εργαλείο άμεσης επικοινωνίας. Εδώ, η "ιδέα του συναισθήματος" προηγείται της αισθητικής, επιτρέποντας στον θεατή να ταυτιστεί με το τυπολογικό πρότυπο και όχι με μια εξατομικευμένη μορφή. Η χρήση περιορισμένης παλέτας και τονικών αντιθέσεων υπηρετεί αυτή ακριβώς την οικονομία, διασφαλίζοντας ότι η κεντρική ιδέα παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο.
Τελικά, η σειρά συγκροτεί ένα οπτικό λεξικό ιδεών, όπου κάθε πρόσωπο αποτελεί μια αυτόνομη πρόταση. Πρόκειται για μια δεξαμενή εννοιών που μπορεί να αναπτυχθεί σε πολλαπλές αφηγήσεις, προσφέροντας μια σταθερή και λειτουργική βάση για οποιαδήποτε επικοινωνιακή εφαρμογή.