Τον Αύγουστο του 1981, η IBM (International Business Machines) παρουσίασε τον πρώτο προσωπικό της υπολογιστή, τον IBM Personal Computer 5150. Η εταιρεία, η οποία μέχρι τότε συνδεόταν κυρίως με μεγάλα υπολογιστικά συστήματα για επιχειρήσεις και οργανισμούς, αποφάσισε να εισέλθει δυναμικά στην αναπτυσσόμενη αγορά της προσωπικής πληροφορικής.
Η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε στο Boca Raton της Φλόριντα, υπό την καθοδήγηση του Philip Don Estridge. Ο υπολογιστής χρησιμοποιούσε τον επεξεργαστή Intel 8088 στα 4,77 MHz, αρχική μνήμη RAM 16 KB και δυνατότητα επέκτασης. Η αρχιτεκτονική του βασίστηκε σε αρθρωτό σχεδιασμό, με ξεχωριστή κεντρική μονάδα, πληκτρολόγιο και οθόνη.
Το λειτουργικό σύστημα και η αποθήκευση
Ο IBM PC κυκλοφόρησε με το PC DOS 1.0, το λειτουργικό σύστημα που προμήθευε η Microsoft στην IBM. Η επικοινωνία με τον υπολογιστή γινόταν μέσω γραμμής εντολών. Ο χρήστης μπορούσε να δημιουργεί, να αντιγράφει, να διαγράφει και να οργανώνει αρχεία, να εκτελεί προγράμματα και να διαχειρίζεται τις αποθηκευτικές μονάδες.
Παράλληλα, στη μνήμη ROM υπήρχε ενσωματωμένος διερμηνευτής BASIC, ο οποίος επέτρεπε την εκτέλεση και ανάπτυξη προγραμμάτων χωρίς να απαιτείται η εκκίνηση από δισκέτα.
Η αποθήκευση δεδομένων πραγματοποιούνταν με εύκαμπτες δισκέτες 5,25 ιντσών. Οι αρχικές μονάδες είχαν χωρητικότητα περίπου 160 KB ανά δισκέτα. Ο υπολογιστής μπορούσε να δεχθεί μία ή δύο εσωτερικές μονάδες δισκετών, επιτρέποντας τη μεταφορά αρχείων, την εγκατάσταση εφαρμογών και τη δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας. Η δισκέτα έγινε βασικό μέσο διανομής λογισμικού και ανταλλαγής δεδομένων κατά τη δεκαετία του 1980.
studylib.net+2
Οι θύρες και οι δυνατότητες επέκτασης
Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του IBM PC ήταν οι δυνατότητες σύνδεσης περιφερειακών συσκευών. Η κεντρική πλακέτα διέθετε πέντε υποδοχές επέκτασης (Expansion Slots), στις οποίες μπορούσαν να τοποθετηθούν πρόσθετες κάρτες, ανάλογα με τις ανάγκες του χρήστη.
Μέσω αυτών των καρτών προστέθηκαν δυνατότητες που διαμόρφωσαν τη μετέπειτα εξέλιξη των προσωπικών υπολογιστών:
- Σειριακή θύρα RS-232: σύνδεση με modem, τερματικά και άλλες υπολογιστικές συσκευές.
- Παράλληλη θύρα Centronics: σύνδεση εκτυπωτών και άλλων περιφερειακών.
- Κάρτες γραφικών MDA και CGA: υποστήριξη μονόχρωμης απεικόνισης και έγχρωμων γραφικών.
- Κάρτα ελεγκτή δισκετών: διαχείριση εσωτερικών και εξωτερικών μονάδων αποθήκευσης.
- Κάρτες επέκτασης μνήμης: αύξηση της διαθέσιμης RAM.
- Κάρτα επικοινωνίας και ελεγκτές παιχνιδιών: σύνδεση modem, χειριστηρίων και ειδικών συσκευών.
Οι υποδοχές επέκτασης επέτρεπαν στον υπολογιστή να αποκτά νέες λειτουργίες χωρίς να απαιτείται αντικατάσταση ολόκληρου του συστήματος.
Οι κλώνοι και η δημιουργία μιας νέας αγοράς
Η σημαντικότερη επιλογή της IBM ήταν η αρχιτεκτονική που επέτρεψε σε τρίτους κατασκευαστές να δημιουργήσουν συμβατά συστήματα. Η χρήση εμπορικά διαθέσιμων εξαρτημάτων και η δημοσίευση της τεχνικής τεκμηρίωσης δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση των IBM PC compatibles, γνωστών ως PC clones.
Το 1982 εμφανίστηκε ο Columbia MPC 1600, ένας από τους πρώτους συμβατούς υπολογιστές. Το 1983 η Compaq παρουσίασε τον Compaq Portable, έναν φορητό υπολογιστή συμβατό με το IBM PC, έχοντας αναπτύξει ανεξάρτητα το BIOS του.
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν δεκάδες κατασκευαστές, μεταξύ των οποίων οι Eagle, Corona, Tandy, Olivetti και Tulip. Η συμβατότητα με το PC DOS και τις εφαρμογές της IBM επέτρεψε τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς λογισμικού και εξοπλισμού. Οι κατασκευαστές μπορούσαν πλέον να ανταγωνίζονται στην τιμή, στις επιδόσεις και στις δυνατότητες επέκτασης, διατηρώντας τη συμβατότητα με το ίδιο υπολογιστικό περιβάλλον.
Η εξέλιξη και η κληρονομιά
Η IBM συνέχισε την εξέλιξη της σειράς με το PC/XT το 1983 και το PC/AT το 1984. Οι νέες εκδόσεις έφεραν μεγαλύτερες δυνατότητες αποθήκευσης, αυξημένη μνήμη και βελτιωμένη επεξεργαστική ισχύ.
Ωστόσο, η αγορά των συμβατών υπολογιστών αναπτύχθηκε με ταχύτερους ρυθμούς από εκείνους της ίδιας της IBM. Η αρχιτεκτονική του αρχικού PC εξελίχθηκε σε ένα διεθνές πρότυπο, το οποίο υιοθετήθηκε από εκατοντάδες κατασκευαστές. Το 2005 η IBM πούλησε τον κλάδο προσωπικών υπολογιστών στη Lenovo.
Ο IBM PC 5150 αποτέλεσε σημείο καμπής στην ιστορία της πληροφορικής. Το λειτουργικό σύστημα, οι δισκέτες, οι κάρτες επέκτασης, οι θύρες επικοινωνίας και η δυνατότητα σύνδεσης περιφερειακών δημιούργησαν ένα περιβάλλον που μπορούσε να προσαρμόζεται σε διαφορετικές ανάγκες.
Η σημασία του ξεπέρασε την ίδια την υπολογιστική του ισχύ. Άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη εφαρμογών γραφείου, λογιστικών συστημάτων, επεξεργασίας κειμένου, βάσεων δεδομένων, τηλεπικοινωνιών και ψηφιακής ψυχαγωγίας.
Ο IBM PC δεν καθιέρωσε απλώς έναν τύπο υπολογιστή. Καθιέρωσε μια αρχιτεκτονική στην οποία μπορούσαν να συμμετέχουν διαφορετικοί κατασκευαστές, προγραμματιστές και χρήστες. Αυτή η δυνατότητα επέκτασης και συμβατότητας αποτέλεσε τη βάση της σύγχρονης αγοράς προσωπικών υπολογιστών.