Η περιμετρική της δόμηση χαρακτηρίζεται από κτίρια διαφορετικών ιστορικών περιόδων, με εμφανή στοιχεία νεοκλασικισμού, όπως οι συμμετρικές όψεις, τα κατακόρυφα ανοίγματα, οι εξώστες με μεταλλικά κιγκλιδώματα και οι διακοσμητικές μορφολογικές λεπτομέρειες. Η χρωματική διαφοροποίηση των προσόψεων, με κυρίαρχες τις ώχρινες, λευκές και ερυθρές αποχρώσεις, συγκροτεί ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό σύνολο. Στο ισόγειο, η εμπορική και ψυχαγωγική χρήση των κτιρίων συνδέει τον δομημένο χώρο με τη σύγχρονη κοινωνική δραστηριότητα. Η πλακόστρωση και η ανάπτυξη των υπαίθριων χώρων εστίασης διαμορφώνουν τις σημερινές λειτουργικές συνθήκες της πλατείας.
Η ιστορική της σημασία συνδέεται με την πολιτική και κοινωνική ιστορία του ελληνικού κράτους, καθώς υπήρξε χώρος δημόσιων συγκεντρώσεων και σημαντικών ιστορικών γεγονότων. Η σημερινή της μορφή αποτυπώνει τη συνύπαρξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς με τις σύγχρονες αστικές χρήσεις.